بله ، بالاخره این وبلاگ ما با پیشنهادات مختلفی که در زمینه نام گذاری آدرس سایت (دامین) از طرف دوستان ارائه می شد ، تصمیم گرفتم تا نام سندی بویز یعنی پسران شنی را برای این وبلاگ انتخاب کنم. در شروع کا ر فکر می کردم که دوستان استقبال زیادی برای فرستادن مطلب می کنند ولی حتی دوستانی هم که تمایل به فرستادن مطلب را داشتند ، حتی با روشن کردن کامپیوتر هم مشکل اساسی داشتند چه برسد به فرستادن مطلب در وبلاگ. در دانشگاه ما هم که (دانشگاه علمی و کاربردی) حتی یک در سایت کامپیوتر هم از ترس دزدیده شدن و وارد کردن خسارت از جانب دانشجویان همیشه بسته است ، رئیس دانشگاه (آقای گرامی) هم به نگرانی از منحرف شدن دانشجویان و گرایش آنها به فعالیت های سیاسی امکان استفاده از اینترنت را برای دانشجویان فراهم نکرده اند (خدا سایه این آدم خسته رو از سر ما کم نکنه واقعا چقدر به فکر ما هست ! نه تورو خدا) از طرفی هم رئیس دانشگاه خبر از کمبود بودجه دانشگاه را در دیدار با دانشجویان متذکر می شود.ما هم فکر می کنیم علت اصلی همان مایه و تیله باشد .

خلاصه این رفیق ما (یاسین) چند باری با ما (مدیر وبلاگ) تماس گرفته و از اشتباه بودن پسورد خود یا همان رمز عبور گلایه داشته ، ما هم با خونسردی تمام کانک کرده و حدود 10 ،20 بار رمز عبور ایشان را تست کردیم و درست بود ، خبر مهم تر آنکه این رفیق ما تا به امروز از اشتباه بودن رمز عبور خود شاکی است و تا به امروز موفق به گذاشتن مطلب در وبلاگ نشده است ، دیگر دوستان هم که سخت گرم کار هستند و اگر هم فرصتی داشته باشند ترجیح می دهند تا به زنان و فرزندان خود برسند ! شاید بهتر بود با داشتن این دوستان خسته اسم گروه را گروه خسته ها می نامیدیم تا سندی ،